Kleding is belangrijk erbij hoe wij met mensen omgaan. En hele branches hebben daarvoor meer of minder strenge dresscodes ontwikkeld. In het conservatieve milieu is de gestreepte stropdas een must, in een klein creatief bedrijf kan ze te burgerlijk zijn. Men zegt als men op een architectenparty het licht aandoet blijft het donker de brachen gebruikelijke kleding is zwart.
Des te belangrijker is het zich correct te kleden in het beroep. Een goed houvast kan zijn hoe het kledingthema in het bedrijf voor de rest hanteert wordt alleen: deze informatie staat iemand als een jonge beroepskracht meestal nog niet ter beschikking. Daarom is het goed een beetje orintatie te hebben.
Tenminste bij sollicitatie gesprekken zou het in het normale geval bij pak en stropdas blijven ook als u in het beroep zelf nooit weer een stropdas gaat dragen. Het toont tenminste u potentieel werkgever dat u deze sollicitatie serieus neemt. Natuurlijk zijn er uitzonderingen en jeugdreferent of sociaal werker in een pak gaat niemand in huren.
Heeft u een baan met veel klantencontact is u kleding iets formeler dan in het binnen dienst. Met een pak kunt u hier meestal niets fout doen. Hoedt u voor heel kleurrijke stropdassen u wilt toch professioneel over komen.
Geeft u leiding aan een afdeling of project gaat de dresscode weer iets omhoog. Immers heeft u een voorbeeldfunctie en u medewerkers kijken naar u om in te schatten wat ze zelf zullen dragen. Dus alweer: pak gestrepte
stropdassen.
Zo paradox als het klinkt: hoe hoger u gaat des te eerder kunt u u iets vrijer kleden. Want hoe verder boven u in de hirarchie staat des te minder gaat u met u nieuwe medewerkers te maken hebben, die zich aan u orinteren. U ervaren collegas in het midden management weten ook zo wat ze moeten dragen.
Maar ook als u bedrijfsleider bent, u laatst klantencontact tien jaren terug ligt en u met personeel alleen over u secretaresse communiceerd: kom niet effe in een ochtendjas en zijdesjaal naar het werk hetzij u bent meervoudig miljonair.
